NateenZORGASSISTENT
Klinische bibliotheek · Blaasaandoeningen

Inspanningsincontinentie (SUI)

Urineverlies veroorzaakt door druk: hoesten, niezen, lachen of lichamelijke inspanning.

Inspanningsincontinentie treedt op wanneer de 'hangmat' van de bekkenbodem of de sluitspier zelf verzwakt is. Het ventiel blijft onder druk niet gesloten en er ontsnapt urine.

Het komt zeer vaak voor na een bevalling (vooral met een verlostang of episiotomie), tijdens de menopauze door hormonale veranderingen, of bij mannen na een prostaatoperatie.

De rol van constipatie

Hard en vaak persen om de ontlasting te bevorderen, rekt de nervus pudendus uit en verzwakt de bekkenbodem. Het behandelen van constipatie maakt deel uit van de aanpak van stressgerelateerd urineverlies.

Bekijk de anatomische platen →

Meer informatie

Deze gedetailleerde pagina wordt in het Engels weergegeven terwijl de vertaling wordt voorbereid.

Urineverlies bij inspanning: hoesten, lachen, sporten. Een mechanisch probleem dat goed te behandelen is.

Definitie

Stress-urine-incontinentie is urineverlies dat wordt uitgelokt door druk op de blaas (hoesten, niezen, tillen, sporten), wanneer de bekkenbodem en de sluitspier niet meer voldoende standhouden.

Oorzaken

Bevallingen, menopauze, overgewicht, chronische hoest en bij mannen prostaatchirurgie.

Diagnose

  • Hoesttest met een volle blaas.
  • Pad-test om het urineverlies te kwantificeren.
  • Urodynamisch onderzoek indien nodig.

Behandelingen

Bekkenbodemrevalidatie, onder begeleiding van een fysiotherapeut, is de eerste behandeling. Lokale hormoonbehandeling kan helpen na de menopauze. Als het ongemak aanhoudt, geeft een urethrale ondersteuningsoperatie (sling) goede resultaten.

Nateen-advies

Urineverlies bij inspanning is kortstondig maar herhaaldelijk: hoesten, lachen, sporten. Een dun, goed passend Hospeen Lady inlegverband vangt dit snel op en kan overdag discreet worden verschoond.

Educatieve inhoud geschreven voor gezinnen en mantelzorgers. Dit vervangt geen consultatie: een arts, een continentieverpleegkundige of een fysiotherapeut stelt de diagnose en kiest de behandeling.