De absorberende kern: superabsorber en cellulose

Twee materialen, drie prestaties

De kern van een bescherming is een mat van gedefibreerde cellulose waarin korrels superabsorberend polymeer, SAP, zijn verspreid. Cellulose neemt de vloeistof snel op en verspreidt deze; SAP houdt het langdurig vast door een gel te vormen.

Drie metingen beschrijven deze kern: maximale capaciteit (hoeveel deze vasthoudt), de absorptiesnelheid of ROA (hoe snel deze een lozing opneemt), en rewet (wat onder druk terugkeert naar de huid). Een goede kern balanceert deze drie, en die balans wordt bepaald in het laboratorium, niet in een discussie.

Waarom Nateen verschillende SAP's combineert

Niet alle superabsorbers hebben dezelfde kinetiek. Sommige korrels zwellen zeer snel op maar raken vroeg verzadigd; andere houden meer vast maar langzamer. We combineren verschillende kwaliteiten SAP in dezelfde kern om zowel een goede absorptiesnelheid als een lage rewet te verkrijgen, zonder aan capaciteit in te boeten.

Het aandeel cellulose wordt op dezelfde manier bepaald. Te weinig, en de vloeistof wordt niet snel genoeg verspreid; te veel, en het product wordt dik zonder meer te absorberen. Elk assortiment heeft zijn eigen verhouding.

Eén kern, of twee

Bij nachtproducten en producten met een hoge capaciteit verdelen twee gestapelde kernen of een kern met dubbele dichtheid de belasting en beperken ze gelblocking: een gel die te compact is aan het oppervlak en een volgende lozing zou tegenhouden.